krańcowy


krańcowy
aşırı

Słownik polsko-turecki. 2014.

Look at other dictionaries:

  • krańcowy — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, krańcowywi {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} usytuowany na krańcu, na skraju czegoś; ostatni, graniczny : {{/stl 7}}{{stl 10}}Krańcowy dom we wsi. Krańcowa stacja. Wyłącznik krańcowy …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • krańcowy — krańcowywi 1. «znajdujący się na krańcu, ostatni, końcowy, graniczny» Krańcowy przystanek. Krańcowa stacja. 2. «posuwający się do ostateczności; skrajny, bezwzględny» Krańcowy optymista, sceptyk. Mieć naturę krańcową. Zajmować krańcowe stanowisko …   Słownik języka polskiego

  • skrajny — skrajnyni, skrajnyniejszy 1. «występujący w najbardziej ostrej, ostatecznej, krańcowej postaci, formie; ostateczny, krańcowy; krańcowo różny» Skrajna nędza. Skrajne przygnębienie, osamotnienie. Skrajne teorie, poglądy. Wpadał w skrajne nastroje.… …   Słownik języka polskiego

  • Дыгасинский, Адольф — [Dygasinski, 1839 1902] польский писатель, выдающийся представитель художественного реализма, участник восстания 1863. В своих произведениях Д. рисует быт крестьянства, увлекаясь идеей непосредственной, близкой к природе жизни. Главной его темой… …   Большая биографическая энциклопедия

  • Дыгасинский — Адольф (Dygasinski, 1839 1902) польский писатель, выдающийся представитель художественного реализма, участник восстания 1863. В своих произведениях Д. рисует быт крестьянства, увлекаясь идеей непосредственной, близкой к природе жизни. Главной его …   Литературная энциклопедия

  • pała — 1. pot. Na pałę «bez przygotowania, bez rozpoznania sytuacji, nie zważając na następstwa»: – Daj mu szansę! Niech nadleci bliżej! Wystrzelasz rakiety na pałę... i co potem – uspokajał łagodnie por. Mendela. B. Ejbich, Niebo. 2. posp. Przegiąć… …   Słownik frazeologiczny

  • diametralny — «przechodzący przez średnicę, ciągnący się wzdłuż średnicy; średnicowy» Diametralna płaszczyzna. przen. «krańcowo różny, wprost przeciwny; przeciwstawny, krańcowy» Diametralne różnice, rozbieżności. Diametralna rozbieżność poglądów. ‹z gr.› …   Słownik języka polskiego

  • ekstremalny — «skrajny, krańcowy; w odniesieniu do wielkości matematycznej: minimalny lub maksymalny» Sytuacje, warunki ekstremalne. Przykłady ekstremalne. ‹fr.› …   Słownik języka polskiego

  • ekstremistyczny — ekstremistycznyni «dotyczący ekstremizmu, ekstremisty; krańcowy, skrajny» Ugrupowania ekstremistyczne. Oceny ekstremistyczne …   Słownik języka polskiego

  • krańcowo — przysłów. od krańcowy (zwykle w zn. 2) Krańcowo wyniszczony organizm. Krańcowo odmienne poglądy, stanowiska …   Słownik języka polskiego

  • ostateczność — ż V, DCMs. ostatecznośćści, blm «ostatni, krańcowy stopień czegoś; krańcowość, skrajność, konieczność» Ostateczność zmusiła go do sprzedaży pamiątek. Pożyczanie pieniędzy to już ostateczność. ◊ Doprowadzić kogoś do ostateczności «doprowadzić… …   Słownik języka polskiego